Terli kanatlarını çırpıyor
Akşam vardiyasına geç kalmış martı kılığında bir çığlık
İçimdeki kuraklığın bir tek o farkında
Güneşi örten pus kim bilir hangi denizcinin hatırası
Acı tatlı her şey nasıl da ölümüne muhtaç birbirine okyanusta
Göz Atın
Periler dolaşıyor saçak bulutlarında gök yazının
Güneş “ben artık batıyorum” diyebilir sana şaşırma sakın
İnan insan denizde her şeye kanar
Yalansız bir rüzgar
Mutlaka yalayacak yüzünü bir gün
Bilesin
O gün senin aynalardaki ilk günün
Ve dünya gözüyle son karanlık gecen
Vardiya
Başlar ve biter
Tek başına anlatmaya yetiyor hayatı
KAPTAN TALİP ÖZCENGİZ
