“Oysa asıl tehlike Zeus değil, onu demir parmaklıklar ardında esir tutan insanın ta kendisiydi”
Antalya’da geçtiğimiz günlerde yaşanan olay, insanın doğaya ve hayvana karşı bitmek bilmeyen hoyratlığını bir kez daha gözler önüne serdi. Özel bir hayvanat bahçesinden kaçan 4 yaşındaki aslan Zeus, bahçesinde uyuyan çiftçi Süleyman Kır’a saldırarak yaralanmasına neden oldu. Olay sonrası “tehlike” ilan edilen Zeus, yetkililer tarafından öldürüldü.
Oysa asıl tehlike Zeus değil, onu demir parmaklıklar ardında esir tutan insanın ta kendisiydi.
Zeus’un Afrika’dan Antalya’ya getirilip dar bir kafese kapatılması, insan merakının, ticari iştahının ve para hırsının ürününden başka bir şey değildi. Doğası gereği Afrika savanlarında avlanması gereken bir aslan, beton zeminlere, demir parmaklıklara hapsedildi. Sonra bir gün, o parmaklıklar ardındaki zincir koptu Zeus kaçtı. Ve faturayı yine o ödedi: Ölüm.
ZEUS SAKİNLEŞTİRİCİYLE VURULUP ETKİSİZ HALE GETİRİLEMEZ MİYDİ?
Yetkililer Zeus’u öldürmekten başka bir yol olmadığını söylüyor. Oysa veterinerler, hayvan hakları savunucuları ve vicdan sahibi herkes Zeus’un sakinleştiriciyle vurulup etkisiz hale getirilebileceğini biliyor. Hayvanları kafese koyarken, bilet satarken, selfieler çektirirken gayet maharetli olanlar, konu yaşam hakkına gelince nedense o kadar becerikli olamıyor.
Engelli Hayvanlar Platformu’nun açıklaması, bu trajedinin özetidir:
“Bu cinayet bir kez daha gösterdi ki kedi-köpek dışındaki hayvanların ne ölüsü ne dirisi umurlarında değil. Hayvanat bahçesinde tutsak edilen bir aslanın yaşamı bir bilet fiyatı kadardır. Hayvanlar ancak para getirdikleri sürece yaşar.”
“ÇOCUKLUĞUM ÖLMÜŞ GİBİ HİSSETTİM”
Zeus’un sahibi Yaşar Kaplan ise, “Sanki çocuğum öldürülmüş gibi hissettim” diyor. Zeus’un annesini ve babasını yurt dışından getirmiş, burada doğan üç kardeşten biri olan Zeus’un insanlara alışkın, sosyal bir hayvan olduğunu anlatıyor. Ama ne olursa olsun Zeus hapisti ve hiçbir şey, onu hayvan hapishanesinden kurtarmaya yetmedi.
Asıl mesele burada gizli: Hayvanat bahçeleri, akvaryumlar, sirklere tıkılan aslanlar, kaplanlar, yunuslar, filler… Hepsi hayvan hapishanelerinde ömür tüketiyor. Ancak bir kafesin kapısı açık kalırsa, zincir bir anlık gevşerse kaçacak cesaret bulabiliyorlar. Yaşanan tam da budur: Hayatta kalmaya çalışan hayvan, canıyla cezalandırılır.
SUÇLU ZEUS DEĞİL
Antalya’daki bu olay bir tesadüf değil. Zeus’un tutsaklığı da ölümü de insan hatası. Bir suçlu aranacaksa, o Zeus değil. O aslan kafeste olmamalıydı. Onu oraya kapatan, oradan kaçıran, sonra da öldüren biziz.
Zeus’un ölümü bir kez daha hatırlatıyor: Hayvan hapishanelerine dur demeden bu düzen değişmeyecek. Daha kaç Zeus ölecek, daha kaç hayvan “kaçtı” diye vurulacak? Asıl cevaplanması gereken soru budur.
