
Yetim kaldığında dokuz yaşında,
Gurbete çıktın çocuk yaşında,
Geride annen ve dört kardeşin,
Çalıştın durdun, bulunmaz eşin,
Okula gidemedin, imkanın yoktu,
Geçimi sen sağladın,
dertlerin çoktu,
Ailenin yükü sırtına çöktü,
O yükü nasıl kaldırdın
be canım babam,

Genç yaşta kaptan oldun, makinist oldun,
Ustalarından hep övgü aldın,
“Yetim Osman” adıyla çokça nam saldın,
Yorulmadın, durmadın be Canım Babam,
On dokuz yaşında evlendirdiler,
Anamı da o yaşta sana verdiler,
Beş çocuk peşpeşe
bizler, geldiler,
Anam da bizleri büyüttü Babam,
Otuz beş yıl denizde kaldın,
Herkes anlatıyor; çok çalışkandın,
Biz evlatlar İçin Koca Arslandın,
Bizim için çalıştın, helal et Babam,
Denizden çıkmıştın hep beraberdik,
On sene verdiğin öğüdü dinledik,
Seninle birlikte hep neş’elendik,
Ama, zaman bitti ve göçtün Babam,

Elli üç yaşında dünyadan göçtün,
Bir gününü üç gün hep çalışmıştın,
Sana son on yılda tam alışmıştım,
Ki ; Allah’a kavuştun Sevgili Babam,
Yalnız bu gün değil, her gün kalbimde,
Bize öğrettiklerin,
her an dilimde,
Kokun, sözün, özün hep benliğimde,
Cennetlerde uyu sen yorgun Babam,
Boşa gitmedi, bizlere verdiğin çaban…




















