İSTİF SINIFI FIRKATEYNLER YAŞLANAN FİLONUN YERİNE PLANLANDI
Gürdeniz, İstif sınıfı fırkateynlerin temel amacının Türk Deniz Kuvvetleri’nin yaşlanan fırkateyn filosunu yenilemek olduğunu vurgulayarak şu ifadeleri kullandı:
“İstif sınıfı fırkateyn projesi baştan itibaren Türk Deniz Kuvvetleri’nin yaşlanan fırkateyn gücünü özellikle 50 yaşına varan 8 adet G sınıfı fırkateynin kademeli ve milli imkânlarla yenilenmesi amacıyla başlatılmıştı. İstif sınıfları Merhum Oramiral Özden Örnek sayesinde büyük başarı ile tamamlanan MİLGEM korvet projesinin aynı zamanda teknolojik olarak bir üst sınıfa geçişini ve TF-2000 hava savunma muhriplerine geçişten önceki kritik ara basamak olarak tasarlandılar.
TCG İstanbul (F-515) sınıfın öncü gemisi olarak 2024 yılında hizmete girdi. 2. gemi İzmir 2026 yılında, 3. gemi İzmit ve 4. gemi İçel’in 2027 yılında hizmete girmesi planlanmıştı. Tekrar edelim. Bu gemilerin projelendirilmesinin temel ve acil nedeni yaşlanan 8 adet G sınıfı fırkateyn ile zaten 2 adedi yardımcı hizmete çekilen Yavuz sınıfı fırkateynlerin yarattığı/yaratacağı kuvvet ihtiyacını karşılamak için yapılmıştı.
Donanmamızın 16 adet firkateynimizin 12 adedi 39 yaşın üzerindedir. 8 adet G sınıfı fırkateyn 45 yaş üzerindedir.”
“KUVVET PLANLAMASI İÇ EKONOMİK DENGELERE GÖRE YAPILAMAZ”
Sivil tersanelerin yaşadığı sipariş daralmasına rağmen askeri deniz gücünün önceliğinin korunması gerektiğini vurgulayan Gürdeniz, denizciliğe ayrılan kamu kaynaklarının yetersizliğine de dikkat çekti:
“Bugün sivil tersanelerimizin ciddi sipariş açığı içinde oldukları bilinmektedir. %20’ye varan bir daralma önemli bir kayıptır. Ancak Türk gemi inşa sanayiine destek sağlamak için dünya jeopolitik tablosunun alt üst olduğu, yeni dönemde devletlerin askeri gücüne göre yer kaptığı bir dönemde Türk Donanmasının krizi ve savaş dönemi en önemli vurucu ve koruyucu unsuru olan fırkateyn filomuzun modernizasyonunun geciktirilmesi bir seçenek olamaz.
Kısacası kuvvet planlaması iç ekonomik dengelere göre yapılmaz; kuvvet planlaması jeopolitik gereksinimlerin zorunlu sonucudur. Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı’nın Ulaşan ve Erişen Türkiye 2022 Raporu’na göre 2003–2022 arasında ulaştırma ve haberleşmeye 1,6 trilyon TL yatırım yapılmış, bunun yüzde 60’ı karayoluna, yüzde 21’i demiryoluna, yüzde 9’u havayoluna, yüzde 8’i haberleşmeye ayrılırken denizyolunun payı sadece yüzde 1’de kalmıştır. Dolar bazında bakıldığında 20 yılda karayoluna 112 milyar dolar, demiryoluna 37 milyar dolar, havayoluna 16 milyar dolar aktarılırken denizyoluna yalnızca 2 milyar dolar ayrılmıştır. Bu asimetrinin bir göstergesi de şüphesiz devletin gemi inşa sanayine ve tersanelere yaptığı desteğin azlığını ortaya koymasıdır.”
“EN AZ DÖRT YILLIK CİDDİ BİR BOŞLUK YARATMIŞTIR”
İstif sınıfı gemilerin ihracata yönlendirilmesinin kısa vadeli ekonomik rahatlama sağlasa da uzun vadede ulusal güvenliği zayıflatacağını savunan Gürdeniz, Doğu Akdeniz’deki gelişmelere de dikkat çekti:
“TCG İzmir ve TCG İçel’in ihracata yönlendirilmesi kararı tersaneler açısından kısa vadeli bir rahatlama sağlasa da Türk Deniz Kuvvetleri’nin fırkateyn yenileme takviminde en az dört yıllık ciddi bir boşluk yaratmış, görevdeki Akhisar karakol gemisinin Romanya’ya satışından sonra donanmamız ikinci kez kuvvet planlama hedefleri dışına çıkmıştır. Türk mühendisi ve işçisinin göz nuru, el emeği MİLGEM’lerin Deniz Kuvvetlerinin soğuk savaş sonrası yakaladığı büyük başarı ivmesi ile ihracata yönelik kazanımları her türlü takdirin üzerindedir. Ancak unutulmamalıdır ki ulusal güvenlik ve jeopolitik çıkarlarımız her şeyin üzerindedir.
Aleyhimizde daha geçen hafta ABD Temsilciler Meclisi Dış İlişkiler Komitesi’nden Eastern Mediterranean Gateway Act 45-2 gibi güçlü bir oyla geçti. Türkiye sistematik biçimde dışlanmakta, GKRY fiilen silahlandırılmakta ve Güney Kıbrıs üzerinden Türkiye’nin denizden baskı altına alınması kalıcı hale getirilmektedir. İşte böylesi bir konjonktürde, bu satış başarıdan çok sade bir vatandaş olarak bende endişe yaratmıştır. Bugün donanma gücümüzün değil gerileme duraksamaya bile tahammülü yoktur.”
