Yazarlar Haberleri

İki yıllık emeğimin ürünü, İzmir Körfezi Batıkları 19 Şubat 2021’de çıktı. Tabii o günden bugüne bir hayli yoğun günler yaşadım. Arayan, kutlayan, mesaj gönderen, kitaba ilgi duyan, kitabı satın alan arkadaşlarıma, dostlarıma, okurlarıma teşekkür ederim, sağ olsunlar. Şimdi sıra okurlarda, onların geri bildirimlerini heyecanla bekliyorum. Şimdiden birkaç okurum görüşlerini bildirdi bile. Yeni kitap yeni dostlar demek. Bu dostlardan biri H. Can Yücel.(2) Başlıkta belirtilen kitabın önsözünü “İyi ki adalıyız! diye bitiren Marmara Adası sevdalısı. Kendini “adalı” olarak tanımlıyor ve bitmek bilmeyen bir enerji ile Marmara Adası için üretiyor. Evet üretiyor, ne güzel bir sözcük üretmek. Kendisi bu durumu şöyle tanımlıyor. “Bir çaresi olmalıydı bu sevdanın? Sonunda buldum! Dile gelmeli yazılmalıydı tüm yaşanmışlıklar. Unutan hafızalara ve unutturulan değerlere inat. Adada doğmak yetmiyordu adalı olmak için. Kuru kuruya sevmek de! Boşa harcadığım tüm vakti; unutulmaya yüz tutmuş ada kültürüne adayacaktım bundan böyle. Tek tek zamana yenik düşen gemilerin ve yitirilen insanların ardından, tarih denizinde yol aldıkça birbirinden kıymetli hikâyelere rastladım. Bazen de bilgiler gelip beni buldu mucizevi bir şekilde araştırdım, biriktirdim, okudum, sohbet ettim, dinledim. (…) İçinde tanıdığım ada sevgisinin bir tezahürü olarak bütün birikimimi Marmara Adası hakkında makaleler ve kitaplar yazmaya adadım.”

KAPTAN ULUÇ HANHAN

Bir KAHVE MOLASI’na daha hoş geldiniz değerli dostlar. Bugün biraz parmaklarımızı beynimizin kıvrımlarında gezdireceğiz. Kadınlara sanki önem veriyor(muş) gibi yapan ikiyüzlü çabaların en somut örneği olan Dünya Kadınlar Günü’nden bahsedeceğiz biraz. Ve arkasından kadınlara gerçekten değer veren bir büyük insanı anacağız, bir kaç satır ve birkaç damla gözyaşıyla…

KAPTAN TALİP ÖZCENGİZ BİR GERÇEĞİN ALTINI ÇİZİYOR… REHA KESKİN’DEN MUHTEŞEM FOTOĞRAFLARLA

KADI NİMET BALIKÇISI VE RODİ
Nimet Köseoğlu yani Nam’ı diğer “Nimet Baba”, “Kadı Nimet”, “Balıkçı Nimet” 2002 yılında Aydın’daki çiftliğinden ayrılırken, İstanbul’da kendisine arkadaşlık etmesi için çok sevdiği ve “RODİ” ismini verdiği kazı da yanına alır. Rodi; asil duruşu, sevecenliği ve hatta biraz bıçkınlığı ile aynı babası gibi çok kısa zamanda bütün çarşı esnafının “sevgilisi” olur.

Bir KAHVE MOLASI’nda daha buluştuk değerli dostlar. Bugünkü konuğumuz yaşamın kaynağı olan SU!

“İKİ HİDROJEN BİR OKSİJENE; GEL BERABER, BU DÜNYADA YENİ BİR DÜNYA KURALIM” DEMİŞ. İŞTE MASAL BÖYLE BAŞLIYOR SEVGİLİ DOSTLAR !

Su gibi aziz ol demişler ! Su gibi, su gibi nimet ol sen de yaşamında başkalarına…

Denizci Dostlara Mavi Merhaba…
Bu sütunlarda dilimizin döndüğü, bilgimizin yettiği kadar amatör denizcilik ve bağlısı olduğum DAK/SAR çalışmalarından, yaşanan ilginç olaylardan bahsetmeye çalışacağım. Ayrıca emekli deniz albayı olan rahmetli Babam Doğan Kaya tarafından yaklaşık 50 ve üstü yıl kadar önce yazılmış ve bahriyemizde yaşanmış bazı anılara da burada yer vermek istiyorum. Bu platformu camiaya ve topluma sunan, birçok önemli olaya araştırmacı gazeteci kimliği ile ışık tutan, nerdeyse belgesel niteliğinde haberler yapan ve çok önemli projelere öncülük eden, her zaman katkıda bulunan Sevgili Gökhan Karakaş’a da bana sunduğu bu imkân için ayrı bir teşekkür borçluyum.

1980 senesinin Eylül ayıydı, Fenerbahçe Lisesi’nde ortaokula başladığımda Feneryolu’nda doğmuş, orada büyümüş, o zaman bana yüzbinlerce gibi gelen onlarca Fenerbahçeli çocuğun arasında okula başlamıştım. Sınıfta 40`dan fazla çocuk vardı, sadece bir kaçı Galatasaraylıydı ve ben tek Beşiktaşlıydım. Yetmezmiş gibi Fenerbahçe kongre üyesi bir dedenin torunu, ve neredeyse çok daha hasta bir futbol seyircisi olan ve çocukluğuyla genç kızlığı stadyumlarda Lefter’leri Can`ları izleyerek geçen Fenerbahceli bir annenin çocuğuydum. Kaldı ki daha ilkokul yıllarımda bile mahallede kan ter içerisinde top pesinde koştururken, bazı günler uzaklardan gelen boğuk seslerin, gürültülerin nerden geldiğini ilk başta anlayamamış, daha sonraları o gürültülerin mahallenin 19-20 yaşlarındaki ‘rol modeli tribün abilerinin’ o günlerde üstlerine sarı-lacivert ne bulurlarsa giyip gittikleri Fenerbahçe maçlarının oynandığı yerden geldiğini fark etmiştim. Uzun lafın kısası, Fenerbahçe Stadına sadece 1.5 kilometre mesafede doğmuş ve Kadıköy’ün orta yerinde büyümüş bir çocuk olarak neredeyse sarı-laciverti tutmaktan başka şansım yoktu. Sünnetimde gelen siyah-beyaz top ve Kartal Yuvası olmayan o yıllarda muhtemelen bir spor dükkânından alınmış beyaz şort ve siyah-beyaz çubuklu formanın yüzü suyu hürmetine midir bilmem ama, o sarı rengin baskısı içerisinde bile benim siyahla beyazın ve Beşiktaş’ın peşinden gitmemi sağlayan tek bir adam vardı, o da 7 çocuklu bir ailenin, hatta 7 erkek çocuklu bir ailenin tam ortancası olan babamdı. 2 numaralı ağabeyine gönülden bağlı olan ve onu kendisine rol model olarak seçmiş bir adamdı, bir şekilde Galatasaraylı anne-babaya ve Galatasaraylı en büyük ağabeyine rağmen 2 numaralı abisinin peşinden gitmişti o da, onun tuttuğu takımı tutuyordu. BEŞİKTAŞLIYDI…

Elim tutmuyor elim
Elinden tutuyorum
Gözüm görmüyor gözüm
Gözünden görüyorum
Nasıl da şıkır şıkır yanıyor
Öldürür insanı bu akşam Boğaz
Bir kurşun
Bir kalem arıyorum
Korkma
Kurşunkalem yapmak için
Aç yorgun mutlu ve sefil
Yazıyorum iştahla aklıma şimdilik…

“ Ben fukara bir balık ağıyım / Adım “BALIK” / Soyadım “AĞI” / Sanki bir iftiraya kurban gitmiş gibi / Bir çare ümit etmeden / Kabullenmiş bekliyorum / Başka ne gelir elden / Ben değil / Denizi kurutanlar utansın benden…”

Hepimizin çok iyi bildiği üzere, her zaman ve her yerde “HER GÜZEL ŞEYİN ARKASINDA BİR KADIN...

ŞİİRLERLE KÜBA !

Bir KAHVE MOLASI’nda yine buluştuk değerli dostlar. Bu kış günlerinde biraz içimizi ısıtalım mı? KÜBA, dünyada eşi benzeri olmayan bir ülke. Bana göre, sadece şiirlerle anlatılabilir. (Yanında biraz şeker kamışı suyu olursa fena olmaz, hatta daha bile iyi olur, zihin açar.) Hadi başlıyoruz o zaman. Okuyalım yudum yudum….

KÜBANİST

Biraz deniz
Biraz yeşil
Biraz güneş
Biraz rom
Biraz tütün
Biraz müzik
Biraz dans
Biraz artist
Biraz hümanist
Biraz sosyalist
Biraz minimalist
Biraz realist
Biraz romantikist
Biraz sentimentalist
Biraz Fidelist
Olursan eğer
Kim olursan ol daha önce
Olursun Kübanist

Fotoğraf: Gruppal.com

Deniz Kuvvetleri Komutanlığı’nın planlı tatbikatlarından DENİZ KURDU- 85 yapılırken şiddetli fırtına sonucu batan tank çıkarma gemisinde hayatını kaybeden şehitlerimizin ruhu şad olsun. 30 Ocak 1985 tarihinde Türk denizcilik tarihine geçmesine rağmen günümüzde çok bilinmeyen TCG Ç 136 borda numaralı çıkarma gemisinin batmasıyla 39 askerimiz hayatını kaybetmişti. Tatbikata katılan diğer savaş gemileri fırtınaya dayanırken yapısı nedeniyle batan TCG Ç 136’nın tüm mürettebatı denize dökülmüş, 11 tanesi muhrip ve hücumbotlar tarafından kurtarılmıştı. Emekli Deniz Kurmay Albay Mehmet Asal hayatını kaybeden 39 denizcimizin anısına olayı kaleme aldı…