18 Ekim 2020

Bu günü yerkürede, Türkiye diye bir ülkenin, doğası, hayvanları ve Postal öksüz kaldı diye yazacak tarih.

Bekir Coşkun aramızdan ayrılmıştı.

O gün Postal, babasını aradı evin içinde, bulamayınca babasının koltuğunun yanına ilişti, olup biteni, annesinin ağlamasını anlamaya çalıştı.  Bahçeye koştu, başını havaya kaldırdı, babasının gökyüzünden kendisine salladığı eli gördü.

Elveda diyordu Postal’a.  Seni bekleyeceğim.

Uzun uzun uludu Postal. Biliyordu, babası gökyüzünde idi ve artık acı çekmiyordu.

Birlikte kansere yakalanmışlar, birlikte kemoterapi olmuşlar ve birlikte ölmeye söz vermişlerdi.

Babası sözünü tutamamıştı, o melun hastalığa direnebildiği kadar direnmiş ancak ayrılık vakti bir sonbahar günü gelmişti.  Aynı babasının dediği gibi “Bütün kuşlar vefasız mevsim artık sonbahar…  Ayrılık mevsimidir bu aylar…”

Bu Kocaman Yürekli Adam, bu dünyada insandan başka canlılar olduğunu Pako üzerinden anlatmaya çalışmıştı.

Bu Kocaman Yürekli Adam, kalbi sadece insanlara açık insanlara karşılıksız sevmeyi, canlıların yaşamına saygı duymayı, yaşamın en büyük erdeminin yaşatmak olduğunu ve insan olmayı öğretmişti bizlere.

Her pazar doğa ve hayvanlar üzerine yazdığı köşe yazılarını bekler olmuştuk…

Her pazar yazısının sonunda gözyaşlarımızı kimseye belli etmeden kapı önüne koşup karda büzüşüp kalmış aç ve susuz serçelere evimizi, balkonumuzu açmıştık.

Soğuktan titreyen kedilere salonda sobanın yanında yatak yapıp önüne konan mamayı nasıl iştahla yediğini görüp mutlu olmuştuk.

Kanun Vardı Uygulayan Yoktu

Her pazar Pako evimizin misafiri idi.

Pako üzerinden hayvanların da bir hukuku olması gerektiğini anlattı yıllarca bıkmadan usanmadan…

Başarılı da oldu Koca Yürekli Adam…

15 Temmuz 2003 tarihinde 5199 sayılı “Hayvanları Koruma Kanunu” nun TBMM’ de resmi gazetede yayınlanmasının mimarı oldu.

Ne diyordu Kanun;

– Hayvanların rahat yaşamalarını ve hayvanlara iyi ve uygun muamele edilmesini temin etmek,

– Hayvanların acı, ıstırap ve eziyet çekmelerine karşı en iyi şekilde korunmalarını, her türlü mağduriyetlerinin önlenmesini sağlamak…

Kanun çıkmıştı ama kim uygulayacaktı;

Bir ilde ki en büyük Mülki İdare Amiri ‘Vali’ ve ilçede ‘Kaymakam’,

Ne valilerin ne de kaymakamların bu işler için bir kadrosu vardı.

Bu görevler belediyelere verildi ve işte sıkıntılar o günden sonra başladı…

Bir kanunumuz vardı ama uygulama olamadı…

Hayvan katliamları sürerken suçunu itiraf eden sanıklar para cezası ile salıverildi…

Hayvana tecavüz karşısında savcılar harekete geçemedi…

Günümüzde öyle bir boyuta ulaştı ki, Koca Yürekli Adam’ın, Postal’ a gökyüzünden el salladığı gün bir köyde 16 köpek zehirlenerek öldürüldü ve suçlular para cezası ile serbest bırakıldı…

Bir canın karşılığı Bin 600 Türk Lirası…

Parayı verin ve öldürün canınızın istediği kadar…

Yılmadan yazdı Koca Yürekli Adam köşesinde; yeni bir hayvanları koruma kanununun acilen çıkartılması gerektiğini…

Her seçim öncesi söz verildi ancak seçim sonrası unutuldu bu vaatler…

Şimdi kim takipçisi olacak bu katliamların?

Bir avuç, kalbi insan, hayvan ve doğa sevgisi ile dolu kocaman yürekli kadınlarımız mı?

Kim?

Kim?

Seni yaşamında fiziksel olarak tanıyamadım Koca Yürekli Adam, ama benim hep idolüm oldun.

Sana bir avuç insanın, sessiz dostlarımız için neler yaptığını anlatmayı, o çilekeş yüreğini rahatlatmayı çok isterdim, kısmet olmadı.

Bu ülkede iyi insan olmayı sen öğrettin…

Biliyorum, şu an sokak aralarında yavru köpekleri doyurmaya çalışan, kuş uçmaz kervan geçmez ormanlarda sokağa atılan köpeklere elinde mama torbası ile ulaşan ve besleyen kadınlarımızı, sokakta ki yavru kedilerle evindeki sütünü paylaşan küçük kız çocuğunu, trafik kazası geçiren köpeği, trafiği durdurup sırtlayıp veterinere yetiştirmeye çalışan delikanlıyı, Boğaz Köprüsü’ nün ortasında yürüyen köpeği arabasının arka koltuğuna atıp evine götüren adamı görüyorsun ve mutlu oluyorsundur.

Bu ülkede iyi insan olmayı, doğa ve hayvan yaşamına saygı göstermekten geçtiğini sen öğrettin bize…

Öyle kolay çekip gidemezsin…

Biliyoruz ki, biz doğa ve hayvan severler, yaptığımız her aktivitede yanımızdasın dünyanın en güzel gülen adamı.

Doğduğun yer kaderinmiş derler…

Gel bu yazıyı, hayvan sevgisi üzerine bir Urfa türküsü ile bitirelim birlikte;

Gezme ceylan bu dağlarda seni avlarlar

Anadan babadan yardan ayrı koyarlar.

Levent Akson

Doğançay 22 Ekim 2020