5 yıl önce ilk kez bir araya geldiklerinde bu kadar uzun süreceğini söyleseler kendileri bile inanmazdı. Sahaya çıkan çocukların mutlulukları gözlerinden okunuyordu. Babalar herhangi bir sakatlık olmasın diye hiç faul yapmayan bir takım olarak tarihe geçiyordu. Futbol babalar ve oğullar arasındaki sevginin gözle görülür hale gelmesinde müthiş bir turnusol kağıdı görevi yapıyordu. Birbirlerine sarılan baba ve oğullar her golden sonra babasına koşan çocuk yeşil sahada sevgi dolu 60 dakikalar…

Hava yağmurluydu. İçim sıkıldı. Hemen kendimi dışarı attım. Sahilde turlarken bir anda kendimi Ada Vapuru’nda buldum. Hiçbir plan yapmadan mavi sularda Ada’ya gidiyordum. İçimdeki grilik vapura binince yerini sevince bıraktı. Bütün sıkıntılarım geride kalmıştı sanki. Ada’ya yaklaşırken gördüğüm ilk balıkçı sanki bir Van Gogh tablosu yapar gibi ciddi bir halde oltasını atıp çekiyordu. Denizin ortasında bir heykel gibiydi. Çiseleyen yağmur umrunda değildi. Hayattan tamamen kopmuş tek odak noktası mavi sulardan yukarı çekeceği balıktaydı.